Unha das estampas máis interesantes no noso concello son os batallóns de camiñantes que todos os días, faga frío, chuva ou faga sol, saen das súas casas a salvagardar e custodiar as lousas municipais. A min tamén me gusta moito pasear continuamente polas nosas rúas, paseos, camiños. Se pagara impostos eu tería que pagar un pouquiño máis que outros por desgastar a Alameda, como din moitos. Ou pola contra terían que agradecenos o concello (como institución e como colectivo) que andemos polas súas rúas, porque andando o camiño fas que moitos se animen a ir contigo, porque andando xuntos imos cara adiante. É fermoso ver como os do colesterol, os remeiros, os e as que queren baixar algo, os que queren pensar, os que levan aos seus netos e netas aos parques, aos seus sobriños, os que mocean andando. Andemos o camiño mentres nos colectivizamos .
