Que casualidade, penso que despois de deixar un tempo este espazo, teño que volvelo a recuperar, porque sei que necesito contar cousas para un mundo aberto, sen fiestras pechadas, ou case. Sei que veñen momentos que me gustaría compartir, intenteino na facebook, máis para min é complexo tanta velocidade deideas e revolución de palabras. Teño unha idea calmosa da inmediatez, unha tranquilidade explosiva que me envolve. Iso faime ganar peso e perder aire.
Non podo transmitir ideas, non son quen de enfrontarme a un espazo que che di: Comparte o que estás pensando. Uff, eu estou dándolle ao tarro seguido e a miña velocidade de escrita ante o ordenador, non é especialmente alta, nin boa se non lle meto a tixeira un par de veces a un texto. A miña casa é un camiño de ida e volta, este mes sempre é especial, sempre se inunda de viño polo san martiño, sempre hai xuntanzas de amigos, encontros en Moaña, hai movemento. Eu non podo estar parado, eu non podo calar. Porque teño que manterme vivo. Saúde. até máis ver.
